Κυρία Κάισα Έκις Έκμαν

Αγαπητοί αναγνώστες

Προ λίγων ημερών έλαβα ένα e-mail με ένα link. Κάνοντας click πορβλήθηκε ένα άρθρο που περιγράφει επαρκώς τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και μάλιστα με τη ψυχραιμία ενός επισκέπτη στη χώρα μας, αποστασιοποιημένο από εντάσεις και συναισθήματα, που επηρεάζουν τη σκέψη και την εκφρασή μας

Το άρθρο υπογράφει η Κυρία Κάισα Έκις Έκμαν, Σουηδικής υπηκοότητας και θεωρώ υποχρεωσή μου να το μοιραστώ μαζί σας, αφού προηγουμένως, ευχαριστήσω τη πολύ καλή μου φίλη (Γεωργίου Β.) που το έθεσε υπόψιν μου.

Τέλος θα ήθελα να κατεθέσω ένα προσωπικό σχόλιο για την Κυρία Έκμαν. Παρόλο που δε τη γνωρίζω σε προσωπικό επίπεδο έχει κερδίσε το σεβασμό και την εκτιμισή μου. Οι λόγοι απλοί. Ήρθε ως επισκέπτρια στη χώρα μας και λόγω της οξυδερκειά της αντιλήφθηκε την κατάσταση. Δεν παρασύρθηκε από το ρεύμα της εποχή και τα εύκολα και άδικα δημοσιεύματα, αλλά τα αξιολόγησε, αναζήτησε δεδομένα και τεκμηρίωσε μία θέση. Φεύγοντας πήρε μαζί της τον προβληματισμό και μπήκε στον κόπο να γράψει ένα άρθρο, κόντρα στο ρεύμα της εποχής, προσπαθώντας να δώσει τη πραγματική διάσταση του θέματος, σεβόμενη την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού. Προσέγγισε μέσω του άρθρου της με συμπάθεια και ευγένεια τους Έλληνες που βάλλονται από παντού και μάλιστα χωρίς να έχει κανένα προσωπικό όφελος. Κατά την αποψή μου αυτό είναι μεγαλειώδες και προσωπικά υποκλίνομαι!

Το άρθρο έχει αναδημοσιευτεί μεταφρασμένο από το AegeanNews24.

Παραθέτω χωρίς άλλα σχόλια το άρθρο.

«Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην Σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.

Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα». Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;

Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη – 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.

Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.

Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.

Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες – όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο «δυναστείες» – τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες. Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ενα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.

Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται – μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.

Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.

Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου – 30 χρονών και πάνω – όχι τόσο νέοι τελικά, όπως νιώθουν πιο νέοι απ’ ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό – παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;

Κάισα Έκις Έκμαν»



Ως επιστέγασμα των παραπάνω θα παραθέσω τους στίχους ενός πολύ αγαπημένου μου τραγουδιού. Νομίζω πως εκφράζει πολλους από εμάς τους Έλληνες και όχι μόνο.

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε.»

Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο και τη προσοχή σας.

Για όσους επιθυμούν να το ακούσουν:
http://www.youtube.com/embed/0b6l91uxPig

Ένα" θυμωμένο" άρθρο απάντση στα εξώφυλλα του Γερμανικού Focus.

Αγαπητοί αναγνώστες.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μου, η Ελλάδα βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία. Είναι επίσης αλήθεια ότι το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζει και η Ελλάδα.

Είναι επίσης πραγματικότητα ότι τα ταμεία της χώρας μου είναι άδεια και είναι επίσης αλήθεια ότι έχει εκπονηθεί ένα σχέδιο «διάσωσης» το οποίο δεν έχει καμία ελπίδα να πετύχει. Μάλιστα ακόμα και οι εμπνευστές του, έρχονται σήμερα να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω.

Τα δεδομένα είναι απλά. Η Ελλάδα έχει υπερδανειστεί τα προηγούμενα χρόνια και ερχόμενη στο σήμερα οφείλει να πληρώσει τους τόκους των δανείων της, οι οποίοι είναι τοκογλυφικοί. Αυτό δεν απαλλάσσει βέβαια τις κυβερνήσεις εθνικής προδοσίας από τις ευθύνες τους, αφού οι κανόνες είναι γνωστοί.  Οι τράπεζες είναι τοκογλύφοι και μάλιστα με κρατικές ευλογίες. Για να μη μακρηγορήσω να δώσω ένα μόνο στοιχείο. Από το σύνολο των παγκόσμιων κινήσεων και παραγόμενων κερδών, οι συναλλαγές με τραπεζογραμμάτια (πραγματικό χρήμα) αντιστοιχεί μόνο στο 3%, τα υπόλοιπα είναι αέρας. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι κάποιοι αισχροκερδούν,  βγάζοντας χρήματα στις πλάτες λαών, από τόκους ή προϊόντα τα οποία παράγουν εικονικό χρήμα το οποίο μάλιστα συγκεντρώνεται σε ελάχιστα χέρια πάνω στον πλανήτη. Μιλάμε λοιπόν για εικονική πραγματικότητα. Κάποιες χώρες λοιπόν σήμερα λαμβάνουν – έχουν πρόσβαση σε δάνεια και αύριο είναι τα κακά παιδιά και έχουν ανάγκη από ΔΝΤ (IMF) για να φροντίσουν για την οικονομική τους εξυγίανση. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Ελλάδα σήμερα. Το ερώτημα που προκύπτει σε αυτό το σημείο είναι γιατί δανείζουν τα χρήματα, αφού από πριν γνωρίζουν ότι δεν θα επιστραφούν?

Λίγο πριν δώσω τη δική μου ερμηνεία στο παραπάνω ερώτημα θα ήθελα να διατυπώσω μία θέση μου.

Σε προσωπικό επίπεδο δε θα αναγνώριζα, ποτέ, κανένα δάνειο, που το κέρδος του είναι προϊόν εικονικής πραγματικότητας. Η αποπληρωμή του οφείλει να γίνει με τους ίδιους ακριβώς όρους, εν προκειμένω εικονικής πραγματικότητας. Οι κανόνες πρέπει να είναι ίδιοι και για τις δύο πλευρές. Η θέση και η στάση μου απέναντι στα πράγματα είναι αυτή και τη διατυπώνω με απόλυτη σαφήνεια.

Προχωράω στο ερώτημα που άφησα αναπάντητο. Για ποιο λόγο δανείζουν? Από τη στιγμή που μία χώρα δεν δύναται να αποπληρώσει το «χρέος» της και από τη στιγμή που δεν υπάρχει η δυνατότητα κατάσχεσης πως εισπράττουν? Αξιοποιούν κυβερνήσεις σαν την Ελληνική, δεσμεύουν το πλούτο της χώρας για πολλές δεκαετίες με διεθνείς συμβάσεις και ο στόχος έχει επιτευχθεί. Και μάλιστα για να δοθεί κύρος στο παιχνίδι αυτό μπαίνει και ένας οργανισμός διεθνούς κύρους, για να χρυσώσουμε το χάπι στους λαούς. Η Ελλάδα είναι χρεωκοπημένη και ενδεχομένως σύντομα να είναι εντός Ευρωζώνης αλλά εκτός Ευρώ. Ο λόγος που δεν έχουν τραβήξει ακόμα τη πρίζα είναι ένας και αυτός είναι ότι δεν υπάρχει ακόμα το νομοθετικό πλαίσιο που θα επιτρέψει την πώληση Εθνικού πλούτου, για το λόγο αυτό ασκούνται αφόρητες πιέσεις από όλους προς την Ελλάδα, κυρίως από Γερμανούς που θέλουν να πατήσουν πιο πολύ το πόδι τους στην χώρα (αεροδρόμιο, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κλπ) επενδύοντας στην πράξη δωρεάν, εισπράττοντας άμεσα κέρδη, χωρίς ουσιαστικό κόστος επένδυσης και απόσβεση του αρχικού κεφαλαίου σε περίπου 1 με 2 έτη. Πριν όμως γίνει αυτό(διαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου) πρέπει να έχει εξασφαλιστεί ότι οι ιθαγενείς που θα ασχολούνται με τη παραγωγή θα κοστίζουν λίγο. Να υπενθυμίσω στους αναγνώστες πως οι τακτικές αυτές είναι γνωστές  και τις έχουν δει όλοι στο πλανήτη, πχ. Γουατεμάλα οι αριθμοί πλέον ευημερούν αλλά αυτό που ευημερεί πιο πολύ είναι η παιδική θνησιμότητα εξαιτίας της πείνας που αγγίζει το 50%. Όταν οι συνθήκες έχουν διαμορφωθεί τότε θα επιτραπεί στην Ελλάδα να πτωχεύσει.

Όλα τα παραπάνω είναι λίγο πολύ γνωστά και ίσως γίνονται και βαρετά. Ο πραγματικός λόγος αλλά και αφορμή για αυτό το άρθρο, είναι για μία ακόμα φορά το εξώφυλλο (19/9/2011) της Γερμανικής εκδοχής του περιοδικού Focus και του πιθήκους που εργάζονται για αυτό και η διαρκής πρόκληση και προσβολή ενός ολόκληρου λαού(Ελλήνων) αλλά και όλων των πολιτισμένων κατοίκων του πλανήτη.

Θα πρέπει οι «κύριοι» αυτοί να μάθουν, ότι σύμβολα παγκόσμιου πολιτισμού και δημοκρατίας, όπως η Ακρόπολη των Αθηνών στην Ελλάδα, δεν δικαιούνται να τα αγγίζουν για να εξυπηρετήσουν τα πληρωμένα συμφέροντα κάποιων. Θα τους το διατυπώσω πιο  απλά για να είναι άμεσα αντιληπτό. Όταν οι προγονοί μας, κύριοι και κυρίες του Focus, προ 2.500 και πλέον χιλιάδων ετών εφάρμοζαν αντιπροσωπευτική δημοκρατία, μίλαγαν για φιλοσοφία, αστρονομία, μαθηματικά και ιατρική οι πρόγονοι σας ήταν σε υγρή μορφή στους όρχεις κάποια μαϊμούς που ζούσε σε δέντρο.

 Αυτά τα σύμβολα  δεν είναι μόνο Ελληνικά, αλλά παγκόσμιες αξίες τις οποίες απαγορεύεται να αγγίζουν και μολύνουν κατά καιρούς ανεύθυνοι λιβελογράφοι σαν εσάς, δούλοι των εξαρτώμενων εργοδοτών τους. Να υπενθυμίσω επίσης σε αυτούς τους ανόητους, ότι τέτοιου τύπου συμπεριφορές, ανεύθυνες και γελοίες, παρέσυραν ένα λαό (Γερμανικό) μαζί με μία κακή ηγεσία σε 2 παγκόσμιους πολέμους κατά τον προηγούμενο αιώνα με συνολικά 200.000.000 νεκρούς. Οι άθλιες ηγεσίες ξεγελούν ένα λαό εύκολα, πόσο μάλλον όταν έχουν δούλους δημοσιογράφους σαν αυτούς του Γερμανικού Focus. Κάπως έτσι την πάτησαν και οι Έλληνες σήμερα.

Να θυμίσω στους δημοσιογραφίσκους του Focus πως τα συμφέροντα που υπηρετούν δεν έχουν αποδώσει στους Έλληνες 70.000.000.000€ πολεμικές αποζημιώσεις παρόλο που τις έχουν αναγνωρίσει ως Γερμανικό δημόσιο για εγκλήματα πολέμου και τέλος να τους θυμίσω πως το πλιάτσικο στα αποθέματα χρυσού των Ελληνικών τραπεζών και όχι μόνο, δεν έχει επιστραφεί και πάνω σε αυτά βασίστηκε η ανοικοδόμηση της σημερινής Γερμανίας.

Επιπλέον θα ήθελα να θυμίσω μία ακόμα κορυφαία στιγμή προσφοράς στον παγκόσμιο πολιτισμό των κυρίων αυτών που έχει να κάνει με το διαμελισμό της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Για να αποκτήσουν πρόσβαση στις νότιες αγορές χωρίς δασμούς τα Γερμανικά προϊόντα προώθησαν μέσω Κροατίας (αδελφό κράτος)τη διαδικασία απόσχισης με θύματα πάλι ανθρώπινες ζωές. Να θυμίσω επίσης τις μίζες που έδινε η Γερμανική Siemens σε Έλληνες πουλημένους πολιτικούς για την ανάθεση έργων με τις ευλογίες του Γερμανικού δημοσίου, όπως επίσης και τα προβληματικά οπλικά συστήματα τιμολογημένα 4 φορές παραπάνω από την εμπορική τους αξία. Τέλος τα κουμάσια της φθηνής δημοσιογραφίας, θα πρέπει να θυμούνται πως οι ανιστόρητοι άνθρωποι είναι αμόρφωτοι ανεξάρτητα από τα πτυχία που μπορεί να κρατάνε στα χέρια τους και φυσικά είναι επικίνδυνοι αφού δε μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος.

Η συστηματική επίθεση λάσπης που δέχεται η χώρα μου και ο έντιμος πληθυσμός της δεν είναι μόνο Γερμανική ιστορία  (δεν αφορά Γερμανούς πολίτες που και αυτοί είναι σε εξίσου δεινή θέση με τους Έλληνες)αλλά υπάρχουν και τα τσιράκια τους. Χώρες όπως η Σλοβακία εμπορική νησίδα της Γερμανίας που έχει δώσει γη και ύδωρ, Τσεχία που μιλάει για ανάπτυξη όταν μέχρι πρότινος το κύριο προϊόν εξαγωγής ήταν οι γυναίκες τις χώρας (πορνεία), Αυστρία γενέτειρα του Χίτλερ κλπ. δεν θα  πρέπει να μιλούν γιατί εκτίθενται.

 Παρακαλώ όλους αυτούς τους απολίτιστους κάφρους να σωπάσουν γιατί ακόμα και το όνομα Ευρώπη για το οποίο καυχιούνται και χρησιμοποιούν είναι αρχαίο Ελληνικό όνομα της μυθολογίας μας (κόρη του Δία) και δεν τους αξίζει αφού το λερώνουν και αυτό.

Η Ευρώπη θα έπρεπε να είναι ένας χώρος σύνθεσης, παραγωγής πολιτισμού και κουλτούρας και φυσικά και μία παραγωγική υπερδύναμη με τη μορφή συνομοσπονδίας κρατών και όχι χώρος στον οποίο η κάθε χώρα θα προσπαθεί να αυξήσει τη σφαίρα επιρροής της. Θα έπρεπε να ήταν Ευρώπη των λαών και όχι Ευρώπης του συμφέροντος. Αυτοί είναι οι λόγοι που θα την οδηγήσουν κατά τη ταπεινή μου άποψη και στη διάλυση της, αργά ή γρήγορα.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο και τη προσοχή σας και να ζητήσω τη κατανόηση σας για το έντονο ύφος μου.    

Να είστε όλοι καλά!